Uzantaj iloj

Retejaj iloj


gazetartikoloj:korupto_kaj_kapitalo


Bulteno de la
Teritoria Federacio
de la Baix Llobregat
de la ĜKL-CGT


Korupto kaj kapitalo

La korupto estas la granda ĉefrorulo de nia tempo. Ne estas tago, je kiu la amaskomunikiloj ne malkovras al ni novan kazon. De la reĝo ĝis la plej lastranga barono, de la registara prezidanto ĝis la plej lastranga vilaĝestro, la tuta politikista, financa kaj entreprenista kasto havas la manojn koruptŝmiritaj.

La justan indignon de la gelaboristoj –el kies laborprodukto grasiĝas la koruptuloj– oni kontestas ĉu per la batilo de la polica subpremado aŭ per la karoto de novaj honestaj politikistoj kaj eĉ per la sirenkantoj pri konstituciigaj procesoj kaj la transformo de la kapitalisma ŝtato en ion travideblan kaj demokratie kontrolitan.

Tamen la politika korupto kaj la financa avareco estas nenio krom la produkto de ekonomia sistemo baziĝinta sur la korupto: la ekspluatado de la salajrata laboro. La korupto de la planita ŝtelo al la laboristo fare de la kapitalista kasto etendiĝas kiel kancero tra la mondo de la politiko kaj la administrado, ĉar la kapitalismo estas sistemo ĝisfunde korupta.

La ŝtato estas nenio krom la maŝinaro por protekti la sisteman korupton kontraŭ ĉia kontraŭstaro fare de la ekspluatatoj, tial estas malsaĝe klopodi, ke la politikistoj estu honestaj, ke la administrado estu travidebla aŭ ke la povo estu demokratia ne nur ŝajne.

Por finigi la koruptadon de la politikistoj, la postkulisan povon de la bankestroj kaj la avarecon de la entreprenistoj estas nursola vojo: finigi la sistemon de ĝeneraliĝinta koruptado, kiun oni nomas kapitalismo.

Tial nepras, ke ni prenu la regon de niaj vivoj je propraj manoj:

  • Ni reakiru kolektive la proprieton sur la riĉaĵojn, kiujn ni estigis kolektive. La fabrikoj, la maŝinoj, la laborprodukto kaj la amasigitaj profitoj apartenas al ni kolektive. Ni reakiru ilin.
  • Ni regu nin mem sen transdoni al neniu la kapablon preni decidojn ĉu politikajn ĉu ekonomian. Nur pere de la asembleoj kaj de ties federacio sen plenpovaj reprezentantoj ni povos starigi sistemon aŭtentike demokratian
  • Ni rekonduku la tutan ekonomion: ni ne produktu por atingi ekonomiajn profitojn, sed por satigi realajn homajn bezonojn. Nur tiel ni povos malebligi la ekspluatadon de la homo fare de la homo –fundamento de ĉia korupto–, finigi la malegalecojn kaj krei vivoformon, kiu respektu la homan dignon kaj la naturon.


1a de majo kontraŭ la ekspluatado

Je majo de la 1886a la laboristoj de Ĉikago travivis alfronton al la mastraro por malpliigo de la labortempo kaj por gajni tempon por siaj propraj vivoj, kiu devenis tutmonda simbolo pri la lukto kontraŭ la salajrata laboro.

Nia socio havas teĥnologion kaj rimedojn sufiĉajn por finigi la malsaton je la mondo kaj la laboron kvazaŭ kondamno. La nursola kialo, pro kiu tiu ĉi tielnomata “utopio” ne estas jam realo, estas la fakto, ke nia socio ne produktas por satigi la homajn bezonojn, sed por akiri ekonomian profiton. Ekonomian profiton por malplimulto el ekspluatantoj, kiu, por amasigi egajn privatajn kapitalojn, kondamnas la ¾ el la homaro al la mizero, la ceteran kvaronon al la laboro sub reĝimo de preskaŭsklaveco kaj la tutan mondon al la ekologia katastrofo. Tial la ĉefa lemo, kiun ni enskribu sur niaj flagoj estas tiu pri la abolo de la salajrata laboro kaj la reakiro de la socia amasigita riĉeco (kapitalo).

La senbrida konsumemo, kiun promesas al ni kapitalistoj kaj politikistoj (kaj kiun ni neniam ĝuas), estas nenio pli ol monero el plumbo, per kiu ili aĉetas niajn nescion kaj kunkulpon. Tial la dua celo de nia lukto ne povas esti alia ol la abolo de la ŝtato kaj la politiko. Justa kaj egaleca socio, organizita por la kolektiva feliĉo, ne povas esti regata de malplimulto, siavice regata de la koruptado kaj la interesoj de la grandaj entreprenoj. Tial ni enskribas sur nia flago: Rektan demokration kaj memregadon.

Ni ne estu trompitaj de politikistoj kaj profesiaj sindikatistoj. La problema ne estas “eliri el la krizo” por povi “labori denove kiel antaŭe”. La reala problemo radikas en tio, ke la kapitalismo estas la krizo de la homaro. Nur se ni finigas la kapitalismon kaj kreas socion, kiu sinbaziĝu sur la produktado por satigi realajn homajn bezonojn, sur la memregado kaj sur la rekta demokratio, la homaro rajtas esperi ankoraŭ iun estonton. La solvo ne estas tio, ke nia lando, nia raso aŭ nia metio devas esti pli konkurkapabla por surmonti la ceterajn landojn, rasojn aŭ metiojn por tiel “eltiri sin el embaraso”. La nursola ebla solvo estas tutmonda solvo, sinbaziĝanta sur la abolo de la landlimoj, la solidareco kaj la interhelpo.

Tiun 1an de majo manifestaciu kun ni
je la 11a antaŭtagmeze ĉe
Via Laietana / Plaça de l’Àngel de Barcelono.

Por la abolo de la kapitalo kaj la ŝtato

Por la memregado kaj la rekta demokratio

Elŝuti pdf-an dosieron

gazetartikoloj/korupto_kaj_kapitalo.txt · Lastaj ŝanĝoj: 2013/04/25 01:52 de jurgo